Vrijdag ben ik voor het eerst met Danny en de kinderen naar het bos geweest. Steven was thuis en het was lekker weer dus ik dacht, daar kan ik ze alle drie lekker los laten lopen. En dat ging prima.
Zaterdag zijn we daarom met zijn vieren nog een keer gegaan. Het ging allemaal prima. Ik maakte foto's en filmde kleine filmpjes met mijn fototoestel. Ik filmde dat Robert achter Danny aanliep en op een gegeven moment loopt Robert vooruit en zie ik Danny nergens meer.
Robert liep behoorlijk hard en ik wist dat daar water was. Daarom riep ik hem terug maar hij luisterde natuurlijk niet. (ik ben twee en ik zeg nee) Dus ik liep er hard achteraan en zag Danny nog steeds niet.
Nou is het niet zo'n groot stukje bos dus we dachten die hebben we zo maar dat viel tegen.
Op een gegeven moment is Egbert door het bos, over een klein paadje, richting weg gelopen en ik over een ander pad. Na een heleboel hartkloppingen en 3 jaar ouder, hoorde ik Egbert roepen dat hij hem had.
Hij was inderdaad richting weg gegaan en een meneer kwam met hem aanlopen omdat hij bij hem zijn erf op kwam.
Achteraf, als ik het filmpje terug kijk, zie ik dat Danny gewoon links achter een boom heeft staan snuffelen en dat ik doordat Robert doorgelopen is, in de veronderstelling ben geweest dat Danny ook doorgelopen was.
Waarschijnlijk doordat wij te snel weg waren heeft Danny ons niet meer kunnen vinden en is hij gaan zoeken.
Ook Danny was na deze enerverende ervaring uitgeput.
Een stomme samenloop van omstandigheden maar wel een angstige ervaring.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten