Vanavond vond Danny dat de beste plek om te liggen toch wel zeker bovenop mijn laptop was. Zodra ik hem op de bank deed plofte hij bovenop mijn laptop en mijn hand.
En dan te bedenken dat ik me op het spanielen forum aan het verdiepen was in zijn welzijn.
Gisterenavond heb ik wel erg gelachen.
Ik speel accordeon en ga elke maandagavond naar orkest.
Hier zitten een aantal accordeonisten in, mandolinespelers en gitaristen.
Vorige week had ik foto's van Danny laten zien en toen vroegen ze of ik hem een keer mee nam.
Omdat Steven deze week vakantie had vond ik het een mooie gelegenheid om met z'n allen te gaan.
We gingen met 2 auto's en dan zou Egbert met de kinderen na een poosje weer naar huis gaan. Over Danny hadden we het volgende afgesproken: Als hij het naar zijn zin had, mocht hij blijven, vond hij het niks dan zou Egbert ook hem weer mee naar huis nemen.
Ik had Danny aan mijn stoel gelegd, dat vond ie prima en zodra we begonnen te spelen is ie er bij gaan liggen en als een blok in slaap gevallen. Iedereen had verwacht dat hij het vreselijk zou vinden al die muziek maar hoe harder we speelden hoe vaster hij in slaap viel.
Na 10 minuten heb ik tegen Egbert gezegd dat hij maar naar huis moest gaan met de kinderen omdat die alleen maar heel druk waren en is Danny gebleven.
In de pauze moest ik hem echt wakker maken, heb ik hem een plasje laten doen en heeft hij wat rondgelopen. Dat vond hij erg gezellig.
Na de pauze heb ik hem weer aan mijn stoel vast gelegd. Eerst keek hij een beetje om zich heen maar zodra we weer gingen spelen, ging hij weer liggen slapen. Helemaal geweldig.
Vandaag naar de dierenarts geweest voor zijn laatste enting. Alles was prima in orde en hij weegt 5,4 kilo, hij is dus 1,2 kilo in 3 weken aangekomen.
Vorige keer had ik Laurens van Zuijlen en nu had ik Frieke Haffmans. Zij zag hem dus voor de eerste keer en het eerste wat ze zei was: Jeetje dat is al een hele hond. Ik verwacht zo'n heel klein hondje binnen maar hij is echt al heel groot. Hihihihi.
Nou moet ik zeggen dat al veel mensen gezegd hebben, jeetje wat heeft hij grote poten, dat wordt zeker wel een grote hond.... ? En nu zij dit ook nog gezegd heeft, wordt ik wel heel nieuwsgierig hoe groot hij uiteindelijk gaat worden.
Nou heb ik ook wel weer gehoord dat grote poten bij een cocker horen dus we zullen zien.
Vrijdag ben ik voor het eerst met Danny en de kinderen naar het bos geweest. Steven was thuis en het was lekker weer dus ik dacht, daar kan ik ze alle drie lekker los laten lopen. En dat ging prima.
Zaterdag zijn we daarom met zijn vieren nog een keer gegaan. Het ging allemaal prima. Ik maakte foto's en filmde kleine filmpjes met mijn fototoestel. Ik filmde dat Robert achter Danny aanliep en op een gegeven moment loopt Robert vooruit en zie ik Danny nergens meer.
Robert liep behoorlijk hard en ik wist dat daar water was. Daarom riep ik hem terug maar hij luisterde natuurlijk niet. (ik ben twee en ik zeg nee) Dus ik liep er hard achteraan en zag Danny nog steeds niet.
Nou is het niet zo'n groot stukje bos dus we dachten die hebben we zo maar dat viel tegen.
Op een gegeven moment is Egbert door het bos, over een klein paadje, richting weg gelopen en ik over een ander pad. Na een heleboel hartkloppingen en 3 jaar ouder, hoorde ik Egbert roepen dat hij hem had.
Hij was inderdaad richting weg gegaan en een meneer kwam met hem aanlopen omdat hij bij hem zijn erf op kwam.
Achteraf, als ik het filmpje terug kijk, zie ik dat Danny gewoon links achter een boom heeft staan snuffelen en dat ik doordat Robert doorgelopen is, in de veronderstelling ben geweest dat Danny ook doorgelopen was.
Waarschijnlijk doordat wij te snel weg waren heeft Danny ons niet meer kunnen vinden en is hij gaan zoeken.
Ook Danny was na deze enerverende ervaring uitgeput.
Een stomme samenloop van omstandigheden maar wel een angstige ervaring.
Vandaag is hij 11 weken en 1 dag en al weer ruim een week bij ons.
Hij hoort al helemaal in ons gezin.
Steven begint heel voorzichtig met hem te spelen. Met een handdoek over hem heen te gooien en er dan mee stoeien.
Ook borstelen vind hij helemaal geweldig.
En Danny vind het allemaal prima en werkt vrolijk met hem mee.
Van de week bij de dierenarts geweest voor zijn enting. Hij vond het een mooi hondje. (Dat is hem geraden)en hij woog 4,25 kilo.
Over 3 weken moet hij voor de laatste enting. Ik ben benieuwd hoeveel hij dan weegt. Ik zie hem met de dag groeien.
Elke dag ga ik met hem wandelen en dan wandel ik over de dijk. Daar laat ik hem los en hij gaat nu, na 1 week, al heel goed luisteren.
Gisteren hadden we de verjaardag van Noömi.
Natuurlijk ging Danny mee.
In de auto heeft hij het prima gedaan en ook met alle visite om zich vond ie heel gezellig.
Ook nog even gewandeld met Menno en hun hond en ook toen los laten lopen. Hij is helemaal geweldig want hij komt steeds mooi achter me aan en bij me lopen.
Hij is een tophond.
Na weken van verlangen ging vrijdag 01-02-2008 dan toch de kogel door de kerk en ging ik serieus kijken naar een Engelse Cocker Spaniel.
De bedoeling was eigenlijk een blauwschimmel met tan (dat zijn bruine vlekjes boven de ogen en bruine wangen) maar ik kwam er al snel achter dat daar niet makkelijk aan te komen was.
Omdat ik de blauwschimmel ook heel mooi vind ben ik daar naar gaan zoeken bij erkende kennels.
Ik had er een aantal gebeld maar zonder resultaat. Later werd ik terug gebeld door iemand die ik niet had kunnen bereiken.
Toen ik vroeg of ze toevallig puppies had zei ze zomaar ja ik heb nog 1 reutje van 9 weken oud. Hij is geboren op 25 november 2007.
Ik vroeg welke het was, omdat ze hele mooie foto's op de website had staan. Ze keek het na en zei Flipside. En eigenlijk was ik toen al verkocht. Wat een lekker koppie. Helemaal wat ik mooi vind.
Na even overleg een afspraak gemaakt voor de dag erna. Zaterdag 02-02-2008.
We hadden wel afgesproken dat als het niet zou klikken, we het niet zouden doen.
Zaterdagochtend zijn we op pad gegaan. Het zou een uur rijden zijn. Maar natuurlijk zijn we in en rond Zutphen verkeerd gereden. Na 1,5 uur waren we er. Er zouden nog andere mensen komen om hun pup op te halen en die kwamen inderdaad vlak na ons binnen. Omdat die mensen al lang afgesproken hadden werden zij eerst geholpen. Zij hadden een teefje die heel veel leek op ons reutje.
Nadat die mensen weg waren ging ze "ons" hondje halen. Omdat ik even naar het toilet was, kreeg Egbert hem als eerste vast. Toen ik terug kwam vroeg ik of ie lief was waar hij met een grote lach JA op antwoorde. Daarna kreeg ik hem vast. Wat een lekker hondje. We keken elkaar aan en ik zei: We hoeven er denk ik niet meer over na te denken? Of wel? Waarop Egbert volmondig nee zei.
Dus alles geregeld en wij terug naar huis. Heel onverwachts toch nog met een hond. Op de terugweg nog even een riempje gekocht.
Op de heenweg hebben we het nog even over een naam gehad. Ik heb ooit met een gekke bek gezegd: Als er een hondje komt noemen we hem Danny. Vernoemd naar Danny de Munck, waar ik toch wel fan van ben. Er waren allemaal namen gepasseerd maar eigenlijk vonden we Danny ook wel een leuke, stoere en makkelijk te roepen naam. Dus dat is het toch geworden.
Thuis gekomen de bench neergezet en een bak met water.
Natuurlijk vonden we op allerlei plekjes plasjes. Maar het lievelingsplekje was toch wel de mat. Die hebben we toen ingepakt met vuilniszakken en daar kranten overheen gelegd. Dat ging heel prima. Eigenlijk vinden we bijna nooit meer wat in huis en doet hij het, als hij het al binnen doet, netjes op de krant.
Zondags zijn we lekker wezen wandelen. We hebben hem losgelaten in het park en we konden hem zo roepen. Hij ging al een beetje aan zijn naam wennen.
Tussendoor onder in de kinderwagen voor de moeie pootjes. Dat beviel meneer wel.
Ik ben met hem gaan oefenen met de loopriem waardoor ik 8 meter vooruit kon lopen en dan kwam hij uiteindelijk wel. En ja als dat na een paar keer proberen niet het gewenste resultaat oplevert (nl. dat vrouwtje terug naar huis gaat en je je plasje op de krant kan doen) dan geef je het maar op en loop je netjes mee. Ook op de dijk, daar laat ik hem gewoon los lopen. Dan komt ie ook wel als ik te ver weg ben. Ook dat probeert ie een paar keer en daarna loopt ie braaf mee met af en toe een vragenden blik naar de kinderwagen of ie er al weer in mag. Whahahahahaha.
Ik heb wel gemerkt dat hij erg slim is en graaaaaaag verwend wordt maar daar ga ik hopenlijk mijn voordeel uithalen als ik cursus met hem ga doen, die op 2 maart begint.
